Opis działania

Przydomowa oczyszczalnia ścieków to autonomiczne urządzenie służące oczyszczeniu nieczystości bytowo – gospodarczych (ścieki szare i ścieki czarne) i odprowadzeniu ich w stanie doczyszczonym do gruntu. Dzięki zachodzącym w urządzeniach naturalnym zjawiskom grawitacyjnym, mechanicznym, biochemicznym i fizycznym, są one w pełni przyjazne dla środowiska.

Ze względu na zasadę działania, a także sposób doboru odpowiedniej pojemności urządzenia w zależności od liczby użytkowników, należy podkreślić, że nie należy tutaj kierować pozostałych ścieków, takich jak ścieki opadowe i wody drenażowe. Ich ilość ulega wahaniom (nieraz okresowo jest bardzo znaczna) i negatywnie wpłynęłaby na uzyskanie oczekiwanych efektów oczyszczania.

Spółka JPR AQUA dzięki swojemu wieloletniemu doświadczeniu oferuje kompletne urządzenia w pełni dostosowane do wykorzystania w każdych warunkach. Wiedza technologiczna i sprawdzeni dostawcy surowca pozwalają nam zagwarantować Państwu najwyższą jakość urządzeń.

Zalety i wady drenażowej oczyszczalni ścieków

Rozwiązanie jakim jest przydomowa drenażowa oczyszczalnia ścieków jest korzystne ze względu na:

  • względy ekonomiczno – finansowe – inwestycja zwraca się po stosunkowo niedługim okresie czasu (w porównaniu do kanalizacji miejskiej czy archaicznego szamba)
  • przystępność użytkowania – sprowadza się w zasadzie do stosowania odpowiednich bakterii i wywozu osadu, który gromadzi się w zbiorniku oraz okresowego przeglądu urządzenia w celu kontroli poprawności jego działania,
  • grawitacyjny przepływ cieczy (w ogromnej większości przypadków)
  • trwałość – spółka JPR AQUA udziela dziesięcioletniej gwarancji na swoje urządzenia, zapewniając tym samym o spełnieniu wszystkich wymogów jakościowych dyktowanych przepisami prawa i doświadczeniem produkcyjnym; niesprzyjające warunki atmosferyczne nie wpływają negatywnie na pracę urządzeń
  • brak uciążliwości – nie wydobywają się nieprzyjemne zapachy (warunek: poprawne wykonanie wentylacji wysokiej, zgodnie ze sztuką budowlaną), nie ma konieczności przejmowania się przepełnieniem zbiornika (urządzenie przepływowe), ani też konieczności częstego jego opróżniania (jak w przypadku szamba),
  • łatwy montaż – zbiorniki są stosunkowo lekkie, do posadowienia nie jest wymagany specjalistyczny sprzęt

Dla oczyszczalni drenażowych konieczne jest wyznaczenie obszaru pod odbiornik ścieków (powierzchnia pola rozsączającego uzależniona jest od równoważnej liczby mieszkańców [RLM] danego obiektu oraz typu gruntu), co w przypadku ograniczonej przestrzeni na miejscu inwestycji może być problemem (utrudnienie nie występuje w sytuacji podjęcia decyzji o budowie biologicznej oczyszczalni ścieków, zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą na ten produkt). Żywotność systemu drenarskiego w dobrych warunkach gruntowych (grunty przepuszczalne) to około 10 lat. Po upływie tego czasu zazwyczaj grunt pod polem drenarskim wymaga wymiany lub konieczna jest relokacja systemu rozsączającego. Jeżeli chodzi o oczyszczalnie drenażowe lub oczyszczalnie w ogóle, to mitem jest z kolei przekonanie, że z urządzenia wydobywa się nieprzyjemny zapach (czasami nawet odczuwalny wewnątrz obiektu). Taka sytuacja ma miejsce jedynie wtedy, kiedy instalacja urządzenia wraz z wentylacją wysoką są błędnie wykonane.

Zasada działania

Oczyszczanie ścieków bytowo – gospodarczych w przydomowej drenażowej oczyszczalni ścieków zachodzi w dwóch następujących po sobie etapach:
podczyszczanie
doczyszczanie

ETAP I – podczyszczanie wprowadzonego ścieku

Wstępne oczyszczenie ścieków bytowo-gospodarczych odbywa się w osadniku gnilnym. Nieczystości dopływają do zbiornika przez rurę wlotową spowalniającą przepływ i ograniczającą do minimum turbulencje substancji flotujących oraz osadów mineralnych i organicznych (deflektor). Cząstki unoszące się w ściekach opadają na dno i tworzą osad, który ulega powolnemu procesowi fermentacji beztlenowej. Na powierzchni ścieków w osadniku gnilnym tworzy się tzw. kożuch, czyli piana powstająca w trakcie procesu fermentacji z różnych substancji zawartych w ściekach. Cząstki zanieczyszczeń są rozkładane na substancje rozpuszczalne w wodzie i te nierozpuszczalne substancje mineralne, które pozostają na dnie zbiornika. Aby proces fermentacji był skuteczny musi trwać co najmniej 3 doby, w związku z czym bardzo istotny jest dobór właściwej pojemności zbiornika w zależności od równoważnej liczby mieszkańców, a co za tym idzie od ilości ścieków do oczyszczenia. Podczyszczone ścieki przepływają dodatkowo przez filtr do dalszego oczyszczania (etap II). Dodatkowy filtr, o którym mowa, to kosz wypełniony kamieniem – puzzolaną, zatrzymującą zawiesiny i tłuszcze, a także dzięki swoim specyficznym właściwościom – reagującą z Ca(OH)2 tworząc krzemiany i glinkokrzemiany, pozwalając na usunięcie fosforu ze ścieku. Zadaniem osadnika gnilnego jest zredukowanie stopnia zanieczyszczeń ścieków do wartości, które określone są wponiższej tabeli.

substancja [mg/l] ścieki surowe [mg/l] ścieki na wylocie po osadniku gnilnym [mg/l]
BZT5 300-400 90-200
zawiesina ogólna 300-400 40-120
azot amonowy N-NH4 60-120 30-60
azot ogólny 65 30
fosfor ogólny 10-40 10-30

Atuty technologiczne osadnika gnilnego marki JPR AQUA:

1. Kalibrowany wylot (widoczny na rysunku w zakładce budowa)
Odpowiedni dobór pojemności osadnika ma zapewnić trzydobowe przetrzymanie ścieku w osadniku gnilnym. Naturą nieczystości bytowo-gospodarczych są tzw. zatory hydrauliczne, czyli nasilenie przepływu ścieków w pewnych godzinach związanych z rytmem życia użytkowników (to jest rano od 7 do 9, wieczorem od 18 do 21). Przy tak zorganizowanych uderzeniach ściekowych trudno jest utrzymać zadany, trzydobowy rytm. W osadnikach gnilnych marki JPR AQUA jest to możliwe dzięki kalibrowanemu wylotowi. Kalibrowany mały otwór powoduje, że przy masowym dopływie ścieki wydostają się ze zbiornika bardzo powoli podnosząc swój poziom o kilka procent pojemności zbiornika, aż do przelania przez zawór ujścia w wylocie kalibrowanym. Taki system jest gwarancją trzydobowego przetrzymania ścieku dla prawidłowego ich podczyszczenia.

2. Zawór dekompresyjny (odpowietrznik) na równoległej płaszczyźnie wlotu
Zawór ten odpowiedzialny jest za wydostanie się gazów z osadnika do wentylacji budynku. W urządzeniach marki JPR AQUA znajduje się na płaszczyźnie równoległej wlotu, dzięki czemu nie może ulec zatkaniu przez części stałe ścieków w momencie ich wpływu do osadnika, co mogłoby spowodować oprócz zamknięcia dekompresji, z czasem również zatkanie wlotu.

3. Pofałdowana struktura zbiornika
Osadnik gnilny marki JPR AQUA jest wykonany z wysokozagęszczonego polietylenu, dzięki czemu daje najwyższą gwarancję odporności na zgniecenie. Odporność ta jest jeszcze dodatkowo zwiększona konstrukcyjnie poprzez pofałdowaną strukturę zbiornika i wsporniki w ściankach.

I
II

ETAP II – doczyszczenie ścieku

Podczyszczone ścieki z osadnika gnilnego za pomocą systemu rur i studzienek rozdzielczych przechodzą do etapu doczyszczania w warunkach tlenowych. Etap ten może odbywać się za pomocą różnych systemów, w zależności od warunków topograficznych i glebowych:

1. Drenaż rozsączający
Jest to układ drenów ułożonych pod powierzchnią terenu. Jego zadaniem jest równomierne wprowadzenie do systemu wstępnie podczyszczonych ścieków. Ścieki te muszą dopływać do rowów drenarskich w bardzo małych dawkach – dlatego też drenaż musi mieć długość odpowiednio proporcjonalną do ilości ścieków i przepuszczalności gruntu. To warunek dalszego, skutecznego unieszkodliwiania nieczystości. Natlenianie nitek drenażowych następuje przez studzienki zamykająco – napowietrzające, które dzięki wywietrznikowi w formie grzybka dostarczają tlen w każdych warunkach atmosferycznych.

2. Filtr piaskowy (pionowy i poziomy)
Jest to system do mechanicznego cedzenia i biologicznego doczyszczania ścieków przez błonę biologiczną, wytworzoną na ziarenkach piasku. Dzięki okresowi dozowania ścieków na filtr piaskowy i stosunkowo niedużemu obciążeniu hydraulicznemu, w warstwie filtracyjnej panują warunki tlenowe. Powoduje to nitryfikację ścieków – tym lepszą im dłuższy kontakt ścieków z tlenem.

3. Złoża hydrofitowe
System wykorzystujący rośliny wodne lub bagienne (hydrofity) tzw. oczyszczalnie roślinne, do redukcji zanieczyszczeń na zasadzie procesów sorpcji (pochłaniania), chemicznych reakcji utleniająco – redukujących oraz biologicznej aktywności roślin.

4. Pakiety rozsączające
Jest to system zapewniający doczyszczanie tlenowe ścieków z jednoczesnym ich odprowadzaniem do gruntu za pomocą pakietu wypełnionego kanalikami o specyficznej budowie prądowo – krzyżowej, która zapewnia zwiększenie powierzchni czynnej drenażu. Układ kanalików pakietu sprawia, że rozsączanie następuje w boki i w dół. Głównymi zaletami tego systemu są większa powierzchnia rozsączania, odporność na zatykanie i łatwość instalacji.

UWAGA!

Dużą popularność w ostatnich latach zyskały tunele rozsączające. Tunele owszem, mogą być wykorzystywane jako system doczyszczania ścieku w warunkach tlenowych, ale pod warunkiem ich prawidłowej instalacji. Nie może mieć miejsca sytuacja, w której następuje zrzut podczyszczonego ścieku w jedno miejsce (ściek nie ma wówczas zapewnionych warunków na prawidłowy przebieg procesu doczyszczania i w stanie jedynie podczyszczonym zostaje wprowadzony do gleby).

Napisz do nas